Glory Days

Το χρυσό έπος
2 Ιουνίου 1971. Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης. Στο χορτάρι του Γουέμπλεϊ, κόντρα στον Κρόιφ και την παρέα του Άγιαξ, στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης… Η επίσημη γέννηση του Ευρωπαίου Παναθηναϊκού, έπειτα από μια «τρελή πορεία στη διοργάνωση, με high lights το 1-1 στο Γκούντισον Παρκ κόντρα στην Έβερτον και την ολική ανατροπή κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα με 3-0 στη Λεωφόρο. Το τριφύλλι ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα και βάζει τη χρυσή υποθήκη για τις επόμενες μεγάλες στιγμές...

Το πρώτο ευρωπαϊκό
«Το πρώτο ευρωπαϊκό, ο ΠΑΟ θα τα το πάρει…» Και το σύνθημα εγένετο πράξη στο Παρίσι, στις 11 Απριλίου 1996. Αλβέρτης, Οικονόμου, Γιαννάκης, Ουίλκινς, Βράνκοβιτς και τ’ άλλα παιδιά κατακτούν το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μπάσκετ και φέρνουν στην Ελλάδα τον πρώτο μεγάλο τίτλο σε επίπεδο ομάδων. Ακολούθησαν άλλα τρία τρόπαια για τον Παναθηναϊκό, το ένα καλύτερο απ’ το άλλο. Αυτό που δεν διαψεύστηκε έκτοτε είναι το γεγονός ότι «το χέρι του Θεού» τελικά είναι πράσινο και δεν κλέβει μπάλες αλά Μαραντόνα, αλλά ρίχνει τάπες στο τελευταίο δευτερόλεπτο αλά Στόικο...

Κατακτητής του Άμστερνταμ
Απλώς σήκωσε τα χέρια και περπάτησε προς τους συμπαίκτες του. Οι εκφωνητές στην τηλεόραση είπαν «γκολ» με φωνή σχεδόν σβησμένη... Αυτά ήταν τα δευτερόλεπτα μετά την κούρσα του Γιώργου Δώνη και την ασίστ στον Κριστόφ Βαζέχα. Πλασέ πάνω από τον Φαν ντερ Σάαρ και Άγιαξ – Παναθηναϊκός 0-1, στα ημιτελικά του Champions League 1995-96. Μπορεί το ταξίδι στον τελικό να σταμάτησε δυο εβδομάδες μετά στη ρεβάνς του Ολυμπιακού Σταδίου, αλλά κανείς ποτέ δεν θα ανταλλάξει με οτιδήποτε αυτά τα δευτερόλεπτα μετά το γκολ του Κριστόφ στο Άμστερνταμ...
 
Σαρωτικό triple crown
Η απόλυτη κυριαρχία! Η αρμάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς σαρώνει τους πάντες και τα πάντα την περίοδο 2006-7 και κάνει το triple crown, δείχνοντας ποιος είναι το απόλυτο αφεντικό: 93-91 την ΤΣΣΚΑ στον τελικό της Euroleague, 3-2 τον Ολυμπιακό στα τελικά των play offs για το πρωτάθλημα, 87-48 τον ΑΓΟΡ Ρεθύμνου στον τελικό Κυπέλλου. Η «υπερκούπωση» γίνεται η επίσημη και πιο αγαπημένη ασθένεια...
Παγκόσμιος παντού
Κάτω από το ελληνικό εθνόσημο, χτυπούσε το τριφύλλι. Όλη η Ελλάδα ξεσηκώθηκε όταν στις 24/10/1970 ο Χρήστος Παπανικολάου γινόταν ο πρώτος Έλληνας αθλητής του στίβου που κατέρριπτε παγκόσμιο ρεκόρ (στο άλμα επί κοντώ με 5,49). Η οικογένεια του Παναθηναϊκού πανηγύρισε λίγο περισσότερο, καθώς αυτό το παγκόσμιο ρεκόρ ήταν η κορωνίδα στη μεγάλη παράδοση του «στιβικού» Παναθηναϊκού, που ανέδειξε πρωταγωνιστές σε όλα τα αθλήματα, «πρωταθλητής σ’ όλα τα σπορ παντοτινός»...
 
«Εκεί όπου έχω ταξιδέψει εγώ...»
Το 1-0 κόντρα στη Γιουβέντους το 1987 στο Ολυμπιακό Στάδιο με τη φωτοβολίδα του Σαραβάκου και το 3-2 της πρόκρισης στη ρεβάνς. Το 3-1 πάλι κόντρα στη «Μεγάλη Κυρία» το 2000, με την γκολάρα από απευθείας φάουλ από το… υπερπέραν του Πάουλο Σόουζα. Και όχι μόνο. Άρσεναλ, Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ρεάλ Μαδρίτης και άλλοι πολλοί έχουν βρεθεί αντίπαλοι του Παναθηναϊκού. Και τον θυμούνται, γιατί ο ευρωΠΑΟ φρόντισε να μείνει… αξέχαστος, σε όποιο γήπεδο της Ευρώπης και αν αγωνίστηκε. Γιατί «εκεί όπου έχω ταξιδέψει εγώ...»
Έτσι απλά... 8!
8-2. Έτσι, απλά και… ξερά. Ούτε όνομα αντιπάλου χρειάζεται, ούτε χρονολογία, ούτε τίποτα. Μόνο το όνομα του Άγγελου Μεσσάρη, του ηγέτη της ομάδας που έκανε τους άλλους να... μετράνε. Κι αν αυτοί που το είδαν και το έζησαν είναι λίγοι πια έπειτα από σχεδόν ογδόντα χρόνια, η ιστορία έγραψε και δεν ξεγράφει: 8-2.
 
Ξέχασε τη λέξη «ήττα»
Συνέχεια των επιτευγμάτων και των ρεκόρ. Η ομάδα του μεγάλου Στέφαν Μπόμπεκ λανσάρει το σύστημα 4-3-3 στην Ελλάδα και σαρώνει τους πάντες και τα πάντα, κατακτώντας το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα του 1963-64 αήττητη. Αστέρια της ομάδας, οι Οικονομόπουλος, Βουτσαράς, Δομάζος, Καμάρας, Σούρπης, Παπουλίδης, Παπουτσάκης, Λινοξυλάκης, Πανάκης, Λουκανίδης, Παπαεμανουήλ, Κομιανίδης, Γιαννακόπουλος, Πανίδης. Η «φουρνιά» του Γουέμπλεϊ είχε στείλει το μήνυμα και το στέλνει και σήμερα.
Τεσσάρα με... με κούπες
Και τελικός Κυπέλλου (το 1986) και ο «αιώνιος αντίπαλος» και... τέσσερα. Υπάρχει καλύτερη συνταγή για… πράσινη ευτυχία; Η ομάδα του Σαραβάκου, του Ζάετς, του Ρότσα και των άλλων παιδιών κάνει το νταμπλ με πανηγυρικό τρόπο και στέλνει τους Παναθηναϊκούς στον έβδομο ουρανό, που εκείνη τη χρονιά έκαναν το ρεκόρ των 60.000 εισιτηρίων κατά μέσο όρο στο Ολυμπιακό Στάδιο στους αγώνες πρωταθλήματος. Γιατί οι πράσινοι φίλαθλοι ξέρουν να ανταμείβουν τις μεγάλες ομάδες, τους σπουδαίους παίκτες, το σούπερ θέαμα.
 
Εκτός έδρας είναι πιο γλυκό...
Τελευταίο ματς στα play offs για το πρωτάθλημα μπάσκετ 1998-99. Τελικό σκορ, 62-53, μέσα στο «σπίτι» του «αιώνιου αντιπάλου». Παταβούκας, Αλβέρτης, Μπουντούρης, Οικονόμου, Καλαϊτζής, Μάγλος, Τζεντίλε, Κοχ, Χούπμαν, Ράτζα, Φώτσης, Μποντιρόγκα, Μπερκ, Γλυνιαδάκης οι παίκτες που έβαλαν μια από τις πρώτες σφραγίδες στην πράσινη αυτοκρατορία στο μπάσκετ, από μια ομάδα που κάνει πράξη το «πρωταθλητή παντοτινέ»...